De Kamenij

Wilt u uw zorgen kwijt over de Kamenij? Heeft u een klacht over ons of over onze gasten? Of zou u graag een keer binnen willen kijken? Neem dan gerust contact op met Daisy Lucassen, manager opvang. Haar telefoonnummer is: 06 53107545. Of u kunt mailen naar d.lucassen@smo-helmond.nl


Tijdelijke opvang daklozen De Kamenij waarschijnlijk open op 11 januari as.

In het weekend van 2 januari jl. bleken elf tijdelijke bewoners van De Kamenij positief getest te zijn. Hierdoor hebben wij direct maatregelen genomen om verspreiding te voorkomen en werd deze locatie gesloten voor nieuwe aanmeldingen.

Op dit moment kunnen we voorzichtig concluderen dat de situatie onder controle is. Als hierin de komende dagen geen veranderingen plaatsvinden zijn we voornemens om op maandag, 11 januari aanstaande bij De Kamenij weer nieuwe bewoners te verwelkomen.


Postief geteste bewoners De Kamenij

Persbericht 04.01.2021:

De afgelopen dagen zijn in totaal elf bewoners van De Kamenij positief getest op het coronavirus. Zeven positief geteste bewoners zijn direct overgebracht naar een speciale opvanglocatie in Eindhoven. De overige bewoners en medewerkers van De Kamenij zijn zondag nogmaals door de GGD getest; vier positief geteste bewoners zijn vandaag overgebracht naar het passantenverblijf om hier in quarantaine te verblijven, tot de klachten zijn verdwenen.

 

Per 1 oktober is de tijdelijke dak- en thuislozenopvang van SMO ondergebracht in voormalig wijkhuis De Kamenij. Zo hebben ook de dak- en thuislozen tijdens de coronacrisis een veilig onderkomen. Deze opvang is bedoeld voor zolang de coronamaatregelen gelden. In De Kamenij is voldoende ruimte om veilig afstand van elkaar te houden en de richtlijnen van het RIVM goed op te volgen. Bovendien is er 24 uur per dag, 7 dagen per week begeleiding aanwezig. De gezondheid van de bewoners wordt steeds in de gaten gehouden, zodat het risico op verspreiding van het virus zo klein mogelijk is.

 

De Kamenij bleef door deze werkwijze lang coronavrij, maar helaas bleek afgelopen weekend dat dat niet meer het geval was. In totaal elf tijdelijke bewoners bleken positief te testen. Daarop heeft SMO direct maatregelen genomen om verdere verspreiding te voorkomen. Voorlopig blijft deze locatie gesloten voor nieuwe aanmeldingen, tot de situatie weer onder controle is. Op de Kamenij zijn nu nog zes bewoners aanwezig. SMO heeft nauw overleg met de GGD en gemeente Helmond om de situatie te volgen.

 


Uit de blubber omhoog gekomen

Vandaag een laatste uit de reeks portretten van bewoners in de Kamenij:

Sinds half september verblijft een man van 44 jaar in de Kamenij. Er was een tijd waarin hij zijn leven goed op orde had. Als jonge bouwvakker bij Hurks Vastgoed bouwde hij zowat heel Helmond mee op. Bij de bouw van Boscotondo stond hij tot zijn middel in de blubber toen hij moest kijken wat er op de bouwplaats nodig was. De Kasteel Traverse werd ervoor afgesloten om deze held weer op te takelen.

Deze man was 27 jaar toen zijn moeder een kleine vlek onder haar kin liet controleren. Het was een melanoom. Mevrouw leefde daarna nog twee weken. Daarna ging het even bergafwaarts met de man. Toch krabbelde hij weer op en bouwde hij een nieuw bestaan op, ging samenwonen en kreeg twee zonen.
 
Een jaar of acht geleden werd zijn ex-vriendin psychotisch en begon ze de man van de meest krankzinnige vergrijpen te beschuldigen. Op een ochtend bedreigde ze hem met een groot mes en diezelfde avond liet ze hem oppakken door de politie. Zij was volledig van het padje, maar hij had niets gedaan en was dus zo weer op vrije voeten. 
 
Bij zijn nieuwe vriendin ging het beter, behalve dat de ex-vriendin hem het leven zuur bleef maken. Op een dag in september, na wat te veel alcohol, werd het de man teveel. Hij herinnert zich niet veel meer van de avond, behalve dat zijn nieuwe vriendin hem de deur uit heeft gezet. De man had alleen nog zijn auto om in te slapen, tot hij een slaapplaats vond in de Kamenij.
 
Sindsdien drinkt hij geen druppel meer en heeft hij weer goed contact met zijn laatste vriendin. Wat de toekomst zal brengen, is nog onduidelijk. Hopelijk lukt het ook deze keer om uit de blubber omhoog te komen.


Wie werkt er op locatie De Kamenij

De 2e in de reeks van medewerkers die zich graag aan u wil voorstellen is Zoë:

Hallo,
Mijn naam is Zoë. Ik heb 2 jaar stage gelopen binnen SMO en ben na het behalen van mijn opleiding gaan werken als persoonlijk begeleider in de flexpool. Daardoor sta ik op verschillende locaties, waaronder de Kamenij, waar ik vanaf januari nog vaker te zien zal zijn.
Ik vind het mooi om iemand te begeleiden en een stukje kan bijstaan naar een betere toekomst en plek binnen de maatschappij. Iedereen kan in een moeilijke situatie terecht komen, waarbij iemand anders nodig is om je vooruit te helpen.  

We zitten nu in de periode van Kerst en gaan richting het nieuwe jaar. Het is voor veel mensen binnen de Kamenij een moeilijke tijd, omdat ze hun familie en/of kinderen moeten missen, waardoor sommige cliënten zich erg eenzaam voelen tijdens de feestdagen. Het is dan ook heel mooi om te zien dat veel bedrijven en mensen aan ons denken en schenkingen hebben gedaan om onze cliënten een warm hart toe te dragen.

Ook wij als personeel proberen de cliënten zo goed mogelijk te ondersteunen, vooral in deze tijd van het jaar. Voor mensen die tijdens de feestdagen binnen de Kamenij verblijven, proberen we er ondanks alles toch een mooie kerst van te maken. Het samen zijn kan voor iemand al veel betekenen.  

Ik hoop dat 2021 een mooier jaar wordt, met goede vooruitzichten in de toekomst, waarin we de kerstgedachte blijven voortzetten.

Bij deze wens ik dan ook iedereen fijne feestdagen en een fijn, liefdevol en gezond Nieuwjaar toe!
Groetjes van Zoë


Thuis in de Kamenij

Medhart (51 jaar) is kok en werkte in een restaurant in Amsterdam. Dat ging in mei 2020 failliet, al snel nadat corona zich in ons land begon te verspreiden. Omdat het in Amsterdam moeilijk is om woonruimte te vinden, kwam Medhart naar vrienden in Helmond. Werk vinden was al even moeilijk, want de horeca lag door corona op zijn gat. En met zijn zware dyslexie lukte het Medhart ook niet goed om te solliciteren op andere functies.

Een tijdlang hoopte Medhart dat het allemaal wel goed zou komen, maar zijn huisgenoot wilde toch echt dat hij meebetaalde aan de huur. Dat kon hij niet meer. Daarna kon hij nog terecht bij een vriend van vroeger, die drie maanden in het ziekenhuis verbleef. Toen de vriend thuiskwam, moest Medhart uit het huis.

Vier dagen leefde hij daarna op straat. Het was al oktober en de nachten werden kouder. Omdat hij niet wist waar hij terecht kon voor hulp, belde Medhart de politie. Zo kwam hij uiteindelijk, via Huize d’n Herd, bij de Kamenij terecht. Hij is blij met het onderdak, vindt dat hij goed behandeld wordt en dat medewerkers van SMO zelfs buiten peuken oprapen om alles netjes te houden, vindt hij bijzonder. Overdag speelt hij tafeltennis met anderen in de Kamenij, en elke dag gaat hij hardlopen om zijn conditie op peil te houden. Hij voelt zich hier thuis.

Medhart staat al zes jaar ingeschreven bij Wooniezie als woningzoekende. Hij hoopt dat hij nu kans maakt op een eigen huurwoning en heeft de begeleiding gevraagd hem te helpen bij het reageren op aanbod. Intussen zoekt hij nog steeds naar werk in de horeca.


In het belang van de kinderen

Alles had Kevin (30 jaar) over voor zijn kinderen toen hij en zijn ex-vrouw besloten te gaan scheiden. Daarom zette hij het huis op naam van zijn vrouw en liet hij alles achter, zodat het leven van de kinderen niet te ingrijpend hoefde te veranderen.

In het begin kon Kevin nog wel bij het gezin wonen. Dat veranderde abrupt toen het huis niet meer op zijn naam stond. Hij kwam op straat te staan en kreeg ook zijn kinderen (7 en 8 jaar) niet meer te zien. Als zelfstandig dakdekker had hij nauwelijks nog werk tijdens de coronacrisis. Hij had niets meer. Geen gezin, geen spullen, geen spaargeld, geen inkomen. Met slechts één tas bereikte hij Sporthal de Braak. Een klein vangnet had Kevin wel, maar na een paar weken neemt de bereidheid van mensen om te helpen snel af en voelt het als een last om daar aan te kloppen.

 Het samenleven met alle anderen in de opvang gaat redelijk. Natuurlijk is niet iedereen meteen een beste vriend, maar het is ook oké om mensen wat op afstand te houden. Bij Huize d’n Herd  staat Kevin nu op de wachtlijst voor langdurig verblijf en een begeleidingstraject. Daarom komt hij ook in aanmerking voor dagbesteding bij de Jobfactory, waar hij nu overdag iets om handen heeft. De overige tijd besteedt hij aan het regelen van de omgang met zijn kinderen en het financiële plaatje op orde krijgen. Eenmaal in Huize d’n Herd verwacht hij grotere stappen te kunnen zetten om zijn leven weer op de rit te krijgen. Dan heeft hij ook een eigen kamer, waar de kinderen kunnen langskomen.

Kevin kan zichzelf nog recht aankijken in de spiegel en hoopt straks degene te zijn die het laatst lacht, en het best.


Wie werkt er op locatie De Kamenij

Op deze pagina plaatsen we de komende tijd wekelijks een portret van een van de gasten van de Kamenij. Daar krijgen we mooie reacties op, waarvoor dank, namens onze gasten.

We horen van sommige buren dat ze best graag zouden willen weten wie er werkt op deze locatie. Daarom gaan ook onze medewerkers zich voorstellen. Te beginnen met Peggy...

Lees verder


Helemaal alleen terug in Nederland

Stel je voor: je woont met je Zweedse vriendin in haar thuisland, tijdens de bevalling overlijdt zij en ook jullie baby, en omdat je niet de Zweedse nationaliteit hebt, moet je terug naar het land en de gemeente waar je het laatst verbleef, helemaal alleen. Het overkwam een van de mensen die in de Kamenij verblijft iets meer dan een halfjaar geleden. De jonge man vertelt erover alsof hij het over het weer heeft, maar dat is om zijn emoties onder controle te houden. Achter zijn rustige uiterlijk schuilt iemand die uitgeput is en nog steeds nachtmerries heeft.

Eenmaal terug in Mierlo kwam de man via internet terecht bij SMO, die wel plaats had in Sporthal de Braak. En nu is hij dus mee verhuisd naar de Kamenij. Hier is het huiselijker en gezelliger, minder groot en kil. De man vindt het jammer dat sommige buurtbewoners bang zijn voor de mensen in de opvang. Kom eens een kop koffie of thee drinken en leer de mensen hier kennen, zou hij willen zeggen tegen de omwonenden. Ze zijn welkom.

Tijdens zijn verblijf richtte de man zich vooral op de praktische zaken, zoals woonruimte zoeken. Daarnaast kon hij, behalve wandelen of een middagdutje doen, weinig doen. Via loting in Wooniezie heeft hij intussen een huurwoning toegewezen gekregen in Eindhoven. Nu kan hij weer een toekomst op gaan bouwen. Misschien kan hij terug naar zijn oude baas, maar eerst wil hij met psychologische begeleiding goed verwerken wat hem is overkomen.


Het hart luchten

Freddie (67 jaar) dacht een prima leven te leiden met zijn ex-vriendin. De relatie mocht dan verbroken zijn, maar hij mocht in de huurwoning blijven wonen en betaalde een groot deel van de woonlasten. Hij wist niet beter dan dat hij nog medehuurder was en dat zijn ex de ziektekosten en de premie van de uitvaartverzekering betaalde.

Toen de ex afgelopen zomer een operatie aan de halsslagader niet overleefde, bleek dat allemaal niet te kloppen. Zij had hem uitgeschreven bij de woningcorporatie, en voor de begrafenis was er geen budget. Freddie bleef berooid en alleen over, al helemaal nadat een ‘huisvriend’ van zijn ex zijn twee hondjes meenam.

De woningcorporatie hielp Freddie een stukje op weg. Ze zorgden ervoor dat hij naar de huisarts ging, want hij was erg vermagerd, en verwezen hem naar Huize d’n Herd voor onderdak. Van daaruit kon hij al snel terecht in de Kamenij. Overdag heeft Freddie weinig te doen. Hij leest graag boeken over WOII, maar die heeft hij niet in de Kamenij. Hij wandelde vaak met zijn hondjes, nu loopt hij af en toe alleen een rondje door de wijk. En hij mist het koken, Indisch koken was een echte hobby van hem.

Met zijn twee dochters uit zijn eerste huwelijk heeft Freddie nog goed contact. Hij vertelt ze niet alles, want hij wil ze niet belasten met zijn problemen. Alleen een schoonzoon neemt hij weleens in vertrouwen. En tijdens de intake bij SMO heeft hij zijn complete hart gelucht, totdat de tranen over zijn wangen liepen. Dat luchtte op. Hopelijk kan hij snel weer op zichzelf gaan wonen. Dan kan hij weer zelf koken en misschien een nieuw hondje nemen. Intussen is hij alweer 8 kilo aangekomen.


Mensen met een verhaal

Portretten van dak- en thuislozen in de Kamenij

Verblijven in de Kamenij, doet niemand zomaar. De mensen hebben geen ander onderdak en daar zit altijd een verhaal achter. Geen sprookjesverhalen, maar ook niet meteen horror. Een paar van die verhalen hebben we opgetekend, om de mensen een gezicht te geven. De komende tijd publiceren we de verhalen, hiermee starten we volgende week, zodat omwonenden en andere geïnteresseerden de dak- en thuislozen in de Kamenij wat beter leren kennen.

Dat willen de mensen die hier verblijven graag. Ze kunnen zich best voorstellen dat omwonenden onzeker zijn over hun aanwezigheid in de wijk, toch willen ze laten zien dat niet iedere dak- en thuisloze een drugsprobleem heeft of crimineel is. En dat dakloos raken echt iedereen kan overkomen. Dak- en thuislozen zijn immers ook maar ‘gewoon’ mensen. Mensen die in hetzelfde schuitje zitten, elkaar helpen, op elkaar letten en er ook voor zorgen dat iedereen op tijd – vóór 22.00 uur ’s avonds – binnen is en dat niemand overlast veroorzaakt.

Vrijwel iedereen in de Kamenij werkt er serieus aan om zijn of haar leven weer op de rit te krijgen. Wat dat betreft zou je – zuur genoeg - COVID-19 een positieve ontwikkeling kunnen noemen: dankzij het coronavirus is er extra opvang in Helmond. Daardoor hoeven enkele tientallen mensen niet op straat te leven. Daardoor krijgen die mensen veel sneller begeleiding dan voorheen. Daar zijn ze dankbaar voor. Het opkrabbelen gaat soms met vallen en opstaan en het is hard werken. Een glimlach of een groet van een voorbijganger is daarbij altijd welkom.


SMO sluit graag aan bij de buurtapp over de Kamenij

Afgelopen donderdag is wethouder van Dijk op bezoek geweest bij de Kamenij. Tijdens een gesprek met een van de buren is gesproken over de plotselinge komst van de tijdelijke gasten in dit voormalig buurthuis. Niet iedereen is hier blij mee, sommige buren voelen zich niet veilig en maken zich er zorgen over of hun kinderen nog wel veilig buiten kunnen spelen.

Bij dit gesprek waren Kitty, bestuurder van SMO en Daisy, manager opvang, ook aanwezig. Niemand kan gevoelens van (on)veiligheid terecht of onterecht noemen. Wel kunnen we er cijfers uit de realiteit naast zetten: er zijn geen meldingen binnengekomen bij de politie, bijvoorbeeld. Niet in de tijd van de Braak en ook niet nu bij de Kamenij. Natuurlijk kan niemand voor 100% garanderen dat er niets gebeurt, maar dat kun je nooit in onze samenleving. Wel kunnen we beloven dat we er vanuit SMO alles aan zullen doen om de situatie veilig en leefbaar te houden. De gasten van De Kamenij proberen hier ook hun steentje aan bij te dragen.

 

Lees verder


Aanpak bij De Braak bij EenVandaag

Sinds het begin van Corona is de tijdelijke voorziening van SMO Helmond een feit. De eerste zes maanden in Sportcentrum De Braak, nu in de Kamenij.

Lees verder


Verhuizing in beeld

Op donderdag 8 oktober zijn alle spullen én de tijdelijke bewoners van de Braak verhuisd naar de Kamenij.

Lees verder


Daisy Lucassen maakt een rondje door de buurt

Op 29 september kregen omwonenden van de Kamenij een brief van de gemeente. Daarin stond dat per 1 oktober de opvang open zou gaan. Tot op dat moment hadden mensen hier niets van gehoord, omdat de gemeente er pas de vrijdag ervoor een besluit over had genomen. Sommige buren lazen het pas 30 september in de krant. Het is jammer dat de datum 1 oktober in de brief stond, terwijl inmiddels duidelijk was dat de verhuizing pas een week later zou plaatsvinden. Dat gaf ons iets meer tijd om in contact te komen met de buurt.

Lees verder


De Kamenij in een week tijd opgeknapt

De Kamenij staat al een tijdje op de verkooplijst van de gemeente Helmond. Heel veel mensen hebben mooie herinneringen aan het Wijkhuis. Ze waren lid van Scouting Leonardus, vierden er Carnaval of stonden er een keer op het toneel. Sinds begin 2018 staat het pand leeg. Toen we er voor het eerst even binnen mochten kijken, begin september, was het er donker, rommelig en het werd duidelijk al lange tijd nauwelijks gebruikt.

Lees verder


Van april tot oktober: tijdelijke huisvesting in Sporthal De Braak

Sinds het begin van de Corona uitbraak hebben wij samen met gemeente Helmond gezorgd voor extra opvang voor dak- en thuislozen. De boodschap vanuit de regering was: “Blijf allemaal zoveel mogelijk thuis”. Maar als je geen thuis hebt, wat moet je dan?

Lees verder